(2017/rev. 2019)
Dit nog geen drie minuten durende pianowerk sluit aan bij veel van mijn eerdere composities waarin sprake is van openheid, doorzichtigheid, speelsheid. Een bevriende musicoloog omschreef het stuk als ‘bijna Scarlatti-achtig’. Dat verbaasde me niet want er is een zekere overeenkomst met de ‘style galante’ die in de 18e eeuw eenvoud, lichtheid en elegantie voorstond.
Voor dit stuk is een vleugel met drie pedalen nodig. Een specifiek gebruik van het middelste pedaal zorgt voor een echo-achtig effect. Als de vleugel geen middelste pedaal heeft kan het effect ook redelijk bereikt worden door een woordenboek of ander zwaar voorwerp op de laagste vijf zwarte toetsen te leggen.
Robert Nasveld, piano (2019)
De wereldpremière moet nog plaatsvinden.
Bekijk de eerste drie systemen:
Bekijk de laatste drie systemen:
